อยู่เกาหลีไม่มีอะไรจะสุขเท่าเรื่องกินๆ ดื่มๆ เพราะนอกจากอาหารราคาจะไม่แพงแล้ว
ยังอร่อยเหลือเชื่อ พร้อมทั้งออปชั่นเด็ดๆแปลกๆมากมาย
จากน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง ตอนนี้อาจจะเหวี่ยงกลับมาเพิ่มขึ้นอีกได้

วันนี้ไปแถวนัมโปดง ซึ่งเป็นย่านแหล่งกินและชอปปิ้งที่แสนจะอลังการ
ไปกับนักเรียนชาวเกาหลีที่เคยมาอยู่เมืองไทย กินข้าวเย็นเสร็จเราไปต่อของหวาน
(ที่จีรศักด์ขาดไม่ได้) ที่ร้านกาแฟ Blue Sky บรรยากาศดี มีคนร้องเพลงสดๆให้ฟัง
กาแฟแก้วละแค่ร้อยเศษๆ ถูกมากเมื่อเทียบกับบรรยากาศ ความหรู และดนตรี
ของแกล้มก็ฟรี น้ำเปล่าก็ฟรี อูยส์ อะไรก็ฟรี

เราพกโดนัทมากินในร้านด้วย (อย่างที่บอกไปแล้วว่าที่เกาหลีเรามีสิทธิ์ทำอะไรก็ได้
ที่เราอยาก มักไม่ค่อยมีใครมาว่าอะไร ถ้าเป็นเมืองไทยพกอาหารจากข้างนอก
เข้าไปไม่ได้หรอก) แต่ที่นี่เกาหลี ประเทศนี้มันดีอย่างนี้นี่เอง โดนัทเราก็ได้มาฟรี
เราไปเอามาจากร้าน Krispy Kreme Doughnuts
(มันสะกดอย่างนั้นจริงๆนะ ไม่ได้สะกดผิด) แค่คอยสังเกตว่า
หน้าร้านไฟแดงขึ้นเมื่อไหร่ก็พุ่งเข้าไปขอทานได้ทันที แต่ในรูปนั่นซื้อมาอีกต่างหาก
เพราะถ้าเข้าไปขอกินอย่างเดียวโดยไม่ซื้อ รู้สึกเกรงใจเขาพิลึก
เดี๋ยวเขาจะหาว่าหน้าตาดี แต่ไม่มีตังค์จ่าย (อิ อิ)
มันอร่อยเหลือเชื่อ กัดเข้าไปคำแรกน้ำลายก็แตกฟอง อูยส์ ชอบจริงๆ

และ นี่เลย ไอศครีมสุดโปรดของจีรศักดิ์ แท่งละแค่ 25 บาท คุ้มมาก
ใส้ในเป็นแป้งโมจิหนืบๆ เคลือบด้วยคาราเมลถั่วตัด หนาวยังไงก็ต้องซื้อมาแทะกิน
ดูข้างๆซอง แท่งนึงเกือบสามร้อยแคลอรี่ แย่แล้ว กลับไปเมืองไทยไม่รู้จะอ้วนขึ้นหรือเปล่า
ทำยังไงดี...

อากาศอุ่นขึ้นแล้ว ไม่ต้องใส่เสื้อกันหนาวหนาเตอะเหมือนอาทิตย์ก่อน
แต่พอจะเข้าฤดูใบไม้ผลิ ฝนก็ตกแล้วตกอีก พอฝนตกมันก็หนาวจับจิต
(หนาวเพราะยังไม่มีคนมาเดินเคียงคู่หรือเปล่านะ อิ อิ)

 

เรื่องที่น่ายินดีสำหรับช่วงนี้คือ ดอกซากุระกำลังจะบานสะพรั่ง ทาบทาให้เมือง
กลายเป็นสีชมพูแบบวิกซอลพิงค์ มันยังไม่บานเต็มที่หรอก แค่แย้มๆเป็นบางต้นเท่านั้น
โดยเฉาะในมอ ที่ปลูกซากุระเป็นแถวๆหลายสิบต้น แต่เพิ่งบานแค่สามสี่ต้นเอง
ที่ถ่ายมานี่คือต้นที่มันก้าวหน้ากว่าเพื่อน สักอาทิตย์หน้าแหละ ถึงจะได้ดูแบบเวอร์ชั่นอลังการ



เนื่องจากมออยู่บนเขา อากาศหนาวกว่าเมืองข้างล่าง มันก็เลยยังไม่บาน แต่เมืองข้างล่าง
หลายที่บานเกือบเต็มที่แล้ว กำลังคิดอยู่ว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดีที่เขาปลูกซากุระกันเยอะๆ
แปลกอย่างนึง ที่นี่ไม่เห็นมีใครเค้าชื่นชมดอกซากุระกันเลย ไม่เหมือนที่ญี่ปุ่น
จีรศักดิ์นั่งเดินไปเดินมาใต้ต้นซากุระ และนั่งมองอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้า
เดาเอาว่าคนเกาหลีไม่ชอบอะไรที่มันสวยแบบเรียบๆซึ้งๆ
แต่ชอบอะไรที่สวยแบบฉูดฉาดเห็นได้ชัด

พูดถึงเรื่องคนเกาหลี เรามานินทาคนเกาหลีกันเถิด จีรศักดิ์อยู่มาได้ครบเดือนแล้ว
ขอสรุปจากประสบการณ์เดือนเดียวให้ฟังดังนี้

1. คนเกาหลีอยากทำอะไรก็ทำเลย ไม่ค่อยแคร์สายตาชาวบ้าน อยากเต้นรีวิวประกอบเพลง
    หมีสามตัว (ที่แสนจะฮิต) กลางท้องถนนก็ไม่เห็นมีใครมองว่าบ้า จะเดินกินเคี้ยวตุ้ยๆ
    จะร้องเพลงแก้เหงา ทำไปเลย ไม่มีใครมอง ดังนั้นจีรศักดิ์จึงรู้สึกสบายๆมากที่ได้อยู่ที่นี่
    เดินไปปากคาบต๊กป๊กกีน้ำจิ้มไหลย้อยไป ก็ไม่เห็นมีใครมองว่าไม่มีมารยาท ถูกใจจริงๆ

2. คนเกาหลีมีระยะห่างระหว่างตัวเองกับผู้อื่นต่ำมาก โอกาสที่จะถูกคนเกาหลีเดินชน
    โอกาสที่จะถูกปลายร่มของอาจุมม่า(ป้าๆ)เกาหลีทิ่มตา จึงมีสูงมาก เดินไปตามท้องถนน
    ของเกาหลีจึงเป็นอะไรที่เหนื่อยแสนจะ exhaust มาก เพราะต้องคอยหลบชาวบ้าน
    ที่ไม่แคร์เพื่อนร่วมฟุตบาทแบบเราเลย จีรศักดิ์เคยนับทำสถิติ พบว่า ถูกเดินชนวันละ
    ไม่ต่ำกว่ายี่สิบครั้ง คนแก่ที่นี่ก็ยังชนจนเราเซ เชื่อแล้ว พลังโสมและกิมจิ

3. จากข้อสอง ทำให้โอกาสที่จะถูกรถชนมีสูงมาก คนเกาหลีขับรถแบบไม่กลัวชนคนตายเลย
    ขับไวมากและเฉียดคนแบบไม่ถึงฟุต แต่ก็ไม่เห็นมีใครกลัวรถรา มีจีรศักดิ์คนเดียว
    ที่เหมือนคนบ้า หลบโน่นหลบนี่ คนเกาหลีทำอะไรรีบไปซะทุกอย่าง เหมือนว่าทั้งชีวิต
    เหลือเวลาอีกแค่ชั่วโมงเดียว

4. คนเกาหลีโดยเฉพาะผู้ชายหน้าตาคล้ายกันมาก ทรงผมและวิธีการแต่งตัวยิ่งคล้ายกันอีก
    หน้าตาแบ่งได้เกินห้าแบบ ส่วนการแต่งตัวนั้น สิ่งที่คนทำเหมือนๆกันมากที่สุดได้แก่
         - ทรงผมหน้าม้า -ข้างหน้าเรียบเสมอกัน เหมือนเพิ่งออกจากโรงพยาบาลศรีธัญญา
         - ใส่แว่นหนาๆ สีดำๆ คาดว่าจะช่วยขับหน้าจืดๆให้ดูเหมือนมนุษย์ขึ้นมาได้
         - ใส่รองเท้ากีฬายี่ห้อไนกี้เท่านั้น พ่อแม่สอนให้รู้จักอยู่ยี่ห้อเดียว
         - เสื้อยืดพิมพ์ข้อความภาษาอังกฤษตัวโตๆ ที่อ่านแล้วบางที่ไม่รู้มันแปลว่าอะไร

5. คนเกาหลีมีลักษณะเฉพาะตัวชัดเจนมาก ถ้าไม่เถื่อนก็เรียบร้อยไปเลย ทั้งชายและหญิง
    ไอ้คนที่เถื่อนมันก็แบบ intrusive มากๆ และทำอะไรไม่แคร์ใครเลย มาเห็นวิธีการแจก
    ใบปลิวที่นี่จะตกใจ ที่ญี่ปุ่น จะแจกใบปลิวพร้อมกับโค้งให้อย่างงดงามและพูดหวานหยด
    ที่เมืองจีน ถ้าแจกใบปลิวแล้วเราไม่รับ เค้าจะยัดใส่ถุงเราแบบดิ้อๆเลย  ที่เกาหลี เด็ดที่สุด
    เดินไปมือโปรยกระดาษไปให้มันเลอะไปทั้งฟุตบาท ตำราจไม่จับด้วย แปลกแต่จริง

ครบห้าข้อ พอดีกว่า เดี๋ยวถูก ตม เกาหลีกักไม่ให้เข้าประเทศครั้งต่อไป
รัฐบาลเขาอุตส่าห์โปรโมทสร้างภาพลักษณ์มาซะดี จีรศักดิ์ทำซะป่นปี้
ส่วนข้อดี ยกไปไว้คราวหน้านะ