KONG's profilewww.jirasak.com PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    7/29/2007

    ต้นกาบหอยแครง (ภาคสอง)


    หายไปนานจากการอัพบลอค กลับมาแล้วตามคำเรียกร้องของแฟนๆ
    ตอนนี้หัวก็ล้าน คิ้วก็ไม่มี ผลจากการบวชให้พ่อ..
    ลงหน้าเต็มไม่ได้ เดี๋ยวน่ากลัวเกิน..



    เมื่อวานไปเดินงานขายต้นไม้และสัตว์ (มันชื่องานอะไรจำไม่ได้อ่ะ) ที่สะพานหิน
    ซ้อนมอเตอร์ไซค์ชาวบ้านไป เพราะขี้เกียจขับรถ นานๆมีงานอย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน
    เพราะชักจะเอียนเซ็นทรัลเต็มทน....
     




    ใครช่วยบอกหน่อยไอ้ตัวข้างบนมันตัวอะไร
    น่าจะเป็นกระต่าย แต่ตัวมันบิ๊กมากๆๆๆๆ ขนาดสามคนโอบ เอ้ย ไม่ใช่
    ขนาดตัวเกือบเท่าหมาเลย กรงหนูยังดูเล็กกว่ามันอีก เห็นไหม
    เจ้าของร้านหน้าเหี้ยมมาก ไม่กล้าถาม...

     

    ว่าจะไม่ให้ตังค์หลุดจากตัว แต่ในที่สุด...
    ได้ต้นกาบหอยแครง (จำได้ไหม เคยเลี้ยงเมื่อตอนก่อน กลับไปอ่านซะ)
    แต่ต้นก่อนมันตายไปแล้ว เพราะจีรศักดิ์ไม่ค่อยดูแลมัน 
    คราวนี้แก้ตัวใหม่ เจอที่งานนี้พอดีเลยซื้อมา ต้นยังเล็กอยู่มาก
    กะจะเลี้ยงต้อยจนมันโต และงับแมลงเองได้เหมือนพี่มันที่ตายไปแล้ว..

    แถมอีกต้น ต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ซื้อมาคู่กัน (ด้านขวาในภาพ)
    มันจะหลอกให้แมลงลื่นตกลงไปในกระเปาะแล้วย่อยจนตาย
    ทั้งหมดนี้ราคาแค่ 70 บาท คนขายมาไกลจากชุมพรแน่ะ

    ชอบต้นไม้ รักสัตว์เลี้ยง หน้าตาก็ดี ทำไมยังไม่มีแฟนหว่า...
    หรือว่าเป็นผลจากการที่ชอบต้นไม้แบบโหดๆ..

     

    7/8/2007

    การเดินทางกลับไปหาป่าป๊า...


    แม่โทรมาว่าตอนเช้ามืดว่าป๊าเสียกระทันหัน
    เลยรีบเดินทางกลับบ้านในเย็นวันนั้น
    ตัวยังไปไม่ถึง แต่ใจกลับไปถึงบ้านแล้ว



    เครื่องออกตอนโพล้เพล้ เห็นแสงสุดท้ายลัดเลาะผ่านปุยเมฆ
    ยิ่งชวนให้เศร้า เอ หรือว่า ป่าป๊ามาอยู่บนนี้หรือเปล่า...



    หมาหลายตัวที่บ้าน พอแกล้งเรียกชื่อป๊า มันก็ลุกขึ้นมามองหายกใหญ่
    มันจะรู้ไหมว่า หาไปเท่าไหร่ก็เปล่าประโยชน์....

    ช่วงนี้หมาเนื้อตัวมอมแมม เพราะทุกคนยุ่งอยู่กับงานพิธี...



    วันสุดท้ายนำอัฐฐิป๊าไปลอยที่ต้นน้ำเจ้าพระยา ขับรถจากบ้านไม่ถึง 5 นาที
    บริเวณนี้เป็นจุดที่แม่น้ำปิง วัง ยม น่าน ไหลมารวมกันเป็นแม่น้ำเจ้าพระยา

    ก่อนเผาเห็นมือป๊าเป็นสีเขียวอมเทา ไม่อยากเชื่อว่าวันนี้
    ป๊าผู้แสนดีจะมาอยู่ในสภาพนี้... มือที่เคยมีเลือดเนื้อ
    มือที่เคยหยิบยื่นทุกอย่างให้.. ทำไม..

       

    ลาก่อน ป๊าผู้ประเสริฐหาใดเหมือน เพิ่งรู้ตัวว่าโชคดีเหลือเกินที่เกิดเป็นลูกป๊า
    ทำไมเราไม่รู้สึกตั้งแต่ก่อนหน้านั้น และดูแลพ่อให้ดีกว่านั้น ...
    ลาก่อน.. ป๊า   เชื่อว่าสักวันจะได้เจอป๊าอีก นานอีกล้านปีแสงก็จะรอ..