8/22/2006
เพื่อนของชมพู่สาวใหญ่ใจทรหดแห่งนครเกียวโต ชื่อน้องวรรณมาเที่ยวภูเก็ต
ก็เลยได้โอกาสนำเที่ยวรอบเกาะ แต่คราวนี้มีที่เที่ยวใหม่ที่ตัวเองก็ไม่เคยไป
นั่นคือ แอ่น แอ๊น
จุดชมวิวแห่งใหม่ล่าสุดของเกาะภูเก็ต เพิ่งสร้างเสร็จไม่นาน
อยู่ทางไปแหลมพันวา ต้องขึ้นเขาไปสูงพอควรเลย
แถมต้องเดินขึ้นอีกหน่อยจึงจะถึงชั้นสูงสุดของหอชมวิว
แต่ขึ้นมาแล้วคุ้มค่าเหนื่อย เพราะวิวสวยจริงๆ
เห็นเกาะภูเก็ตได้รอบ 380 องศา
เห็นไปถึงพังงาโน่น คนไม่เยอะด้วย
อาจจะเพราะยังไม่รู้จักกันในวงกว้างเท่าไหร่
ไปแวะที่สิงสถิตย์ใหม่ของสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
สาขาภูเก็ต (กระบี่ พังงา ภูเก็ต) เขาย้ายจากตึกแถวมาอยู่แบบ
ไฮโซหรูหราจนแทบไม่กล้าเข้า ตัวตึกทาสีแดงกล้า
สถาปัตกรรมแบบยุค Colonial (หรือเปล่า) ข้างนอกสวยหรู
แต่ข้างในก็ยังคงความ"ไม่มีอะไร"ไว้อย่างเหนียวแน่น
นั่นคือนอกจากแผ่นพับแล้ว ก็ไม่เห็นจะมีสื่ออย่างอื่นให้ชมเล่น
อย่างนี้แล้วประโยชน์ของการสร้างอาคารหรูหรานี้คืออะไร ??
ปากร้ายอีกแล้วเรา แต่เอาเหอะดูรอบๆตึกก็เพลินเจริญตาดีเหมือนกัน
แถมท้ายภาพที่ถ่ายจากจุดชมวิวส่วนตัวของจีรศักดิ์เอง
อยู่ใกล้ๆแหลมพรหมเทพ คนไม่เยอะด้วย
คลิกที่ภาพจะโหลดภาพใหญ่ขนาด wallpaper ของคอมพิวเตอร์พอดี
ภาพถ่ายฝีมือข้าพเจ้าเอง สวยไหม อิ อิ
8/7/2006
เมื่อวันก่อนไปเดินบิ๊กซี (อีกล่ะ มีเรื่องที่บิ๊กซีทุกที สงสัยทำกรรมกับห้างนี้ไว้มาก)
ได้เจอคนที่เลิกคิดถึงไปนานแล้ว เกือบจะทำใจได้แล้วนะนี่ พอมาเจอหน้า ทักกัน
กลับไปนอนไม่หลับเลย ชีวิตจีรศักดิ์ตอนนี้เหมือนกับเพลง "ความลับ" ของมัม
อย่างเหลือเชื่อ แต่งให้กรูหรือเปล่าเพลงนี้ จีรศักดิ์คิดในใจ ไม่ค่อยชอบเวลา
รู้สึกแบบนี้เลย เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่าร่าง (เว่อร์ไปไหมนี่) ใครเคยรู้สึกแบบนี้บ้าง
"ผิดที่เราเจอกันช้าไป ไม่มีวันจะมารักกัน
เป็นแค่ความลับที่ฉันและเธอซ่อนไว้ในใจ
ผิดที่เราไม่ยอมห้ามใจ ไม่จำเป็นต้องไปโทษใคร
เมื่อผลสุดท้าย คนที่ต้องเจ็บ คือฉันคนเดียว"
เปลี่ยนไปเรื่องเอนเตอร์เทนชีวิตดีกว่า ก่อนที่จะรู้สึก depress มากไปกว่านี้
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วตัดสินใจติด UBC ให้กับชีวิต (ใช้ภาษาโฆษณาเฉย)
จริงๆมีจานดาวเทียมส่วนตัวอยู่แล้ว อุตส่าห์ซื้อมาตั้ง 16000 บาท
แต่ก็งกติด UBC เพิ่มอีก เพราะว่าเงินที่จ่ายให้UBCไปแต่ละเดือน
มันไปเข้าเป็นโบนัสของมือถือ True ที่ใช้อยู่ คุ้มจริงๆ
สรุปแล้วตอนนี้มีทีวีให้ดูกว่า 300 ช่อง ดูตาเฉะเลยคราวนี้
วันก่อนเข้าเวปพันทิป มีอยู่กระทู้นึง ได้บรรยากาศ Retro มากๆเลย
เป็นกระทู้ระลึกชาติสำหรับคนวัยประมาณสามสิบ
(ใกล้แล้วจีรศักดิ์เอ๋ย อีกเดือนเดียวเท่านั้น)
เป็นกระทู้ระลึกถึงโฆษณาที่เราเคยดูสมัยเด็ก
ของจีรศักดิ์ที่นึกออกเอง บวกกับของชาวบ้านได้มาเท่านี้
ใครนึกออกบ้างว่าโฆษณาอะไร
ปักกิ่งขนมหวานกรอบ ชอบจริงๆ ดูเจ้ารามาซิง ก็ยังชอบกินปักกิ่ง..
สตอเบอรี่ โอเล่ เม็ดใหม่ หอมชื่นใจ อร่อยถึงใจจริงๆ ลาลาหล่า...
หม่องเล มองเล มองเลย๊า ม่องเล มองเหล่ มองเล๊ย่ะ..
มาซิมานี่ โลกแห่งสูงด้วยรสนิยมวิไล เวิ๊ล์ดเทรด..
เย็นวันจันทร์ วิ่งวุ่นกับงานและงาน
เย็นวันอังคาร มีนัดประชุมสำคัญ
วันพุธพักผ่อน สุดเพลินแสนเพลิน..
นี่แหละรสชาติของชีวิต
บางครั้ง เปรี้ยวอย่างมะนาว
บางครั้ง หวานปานน้ำผึ้ง
ฮอลล์ รสน้ำผึ้ง ผสมมะนาว..
รอยยิ้ม แจ่มใส เสียงหัวเราะที่แสนจะมีสุขเสรี
เรามาพร้อมกัน วันของครอบครัว..
ถ้าหากฉันวอนเธอให้อยู่ นานอีกหน่อยจะได้ไหม
ขอเวลาสองเรา ให้สดใสทุกคืนวัน..
ตำส้มตำทั้งที ถ้าตำให้ดีต้องมีฝีมือ..
ขี่มีงาอีเร๊บ๊า โส่เร่เดอี๊ โส่เร่เดอี๊.. (แอบฟังญี่ปุ่นออกอีกแน่)
คุ้มจริง ๆ คุ้มจริง ๆ ยิ่งกว่าคุ้ม คุ้มทุกสิ่ง คุ้มที่แฟลตปลาทอง..
ฟ้าจ๋าฟ้า อยากรู้ว่าขอบฟ้าเริ่มตรงที่ใด ...
เมื่อมีแต่ฉันและเธอ ตลอดมา ก็จะมีฉันและเธอตลอดไป
จะอีกนานแสนนาน อีกไกลแสนไกล เราจะผูกใจไว้ด้วยกัน..
ไม่เป็นไร มาเริ่มกันใหม่ จะไม่ยอม ให้วันใด
ปล่อยให้ใจ ฉันต้องขาดเธอ.....
รักคือคำๆนี้ รักคือความอดทนทุกอย่าง จริงใจให้กัน..
... ใครนึกออกอีกช่วยต่อที ...
จบดีกว่า จบแบบเซ็งๆ
ขอไปกินยานอนหลับ ตื่นมาอีกทีศตวรรษหน้าเลย โหะ โหะ
Tools 
