วันนี้เป็นวันที่จีรศักดิ์มีอายุครบ 30 ปีบริบูรณ์
มีหลายโครงการที่ตั้งใจว่าจะต้องสำเร็จก่อนอายุขึ้นเลขสาม
นั่นคือ "ลดความอ้วน"
แต่ในที่สุดก็ไม่สำเร็จ แง แง
ไม่เป็นไร ได้ทำการขยายโปรโมชั่นให้กับตัวเองไปแล้ว
เป็นต้องลดให้ได้ภายในอายุ 30 เพราะฉะนั้น
จึงมีเวลาอีกหนึ่งปีเต็ม แฮ่

หน้าตาของจีรศักดิ์จากเพิ่งเกิดจนถึงวันนี้เปลี่ยนไปอย่างไร
ขอบังคับให้ทุกท่านมาชมกัน

ตอนอายุยังไม่กี่เดือน น่ารักไหมเอ่ย อิอิ
ถ่ายที่บ้านจ้า

เวลาผ่านไป 20 ปี เมื่ออายุราวๆ 22 จีรศักดิ์มีรูปพรรณดังปรากฎในรูป
หน้าตาหล่อเหลาแบบนี้แหละ อยากกลับไปผอมแบบนั้นจังเว๊ย 

อาการอ้วนและกินจุมันเริ่มเมื่อตอนไปญี่ปุ่น
น้ำหนักขึ้นเดือนละโล แล้วก็ไม่ลงอีกเลย
เมื่ออายุราว 25 จึงมีสัณฐานดังรูป
ไม่ใช่คนขวานะ คนซ้าย

ปัจจุบัน สามสิบแล้ว ผอมลงไปนิดนึง เลยมีหน้าตาประมาณนี้แหละ
หวังว่าอีกหนึ่งปีข้างหน้าจะผอมกว่านี้ ทุกท่านกรุณาให้กำลังใจด้วย
 

เป็นคณะกรรมการในงานรับปริญญา เลยต้องไปอยู่หาดใหญ่เกือบอาทิตย์
ตอนนี้ถ้ามีงานที่หาดใหญ่ มีแต่จะเกี่ยงกันไม่ไป เพราะใครๆก็กลัวระเบิด

โฉมหน้าส่วนหนึ่งของหน่วยกล้าตาย คนเสื้อสีฟ้าหล่อสุด เชื่อเหอะ

งานรับปริญญาผ่านไปได้ด้วยดี ผ่านกระแสวางระเบิดที่นั่นที่นี่ และข่าว
การปฎิวัติรัฐประหารไปได้ ไอ้พวกมือวางระเบิดนี่ถ้าจับได้ต้องเอาตัวมัน
และครอบครัวมันทั้งโครตมาผูกกับระเบิด ให้ตายทีละคน ตัวมันเป็นคนสุดท้าย
จะได้รู้ว่าการสูญเสียคนที่ตนรักมันเป็นอย่างไร (แอบโหดอีกล่ะ)

คณะเราไม่หวั่นกับระเบิด เลยไปเที่ยวไกลข้ามชายแดนปาดังเบซาร์
ไปซื้อของที่ตลาดในมาเลเซีย ขนมและข้าวของถูกกว่าบ้านเราเยอะเลย

แถมด้วยแวะเที่ยวถ้ำที่เขารูปช้าง ที่ใกล้ๆปาดังนั่นแหละ ถ้ำอลังการล้านแปด
ข้างในมีถ้ำเล็กถ้ำน้อยอีกเยอะ แต่สวนใหญ่เขาปิดไม่ให้เข้า 
นี่ถ้าทำดีดีจะน่าเที่ยวมากเลย แต่ดูแล้วเขาคงไม่ค่อยมีงบน่ะ
นี่ถ้ารวยร้อยล้าน จะมาทำบุญปรับปรุงวัดนี้เป็นอันดับแรกเลย
กลับมาถึงภูเก็ต หลับเป็นตาย ตื่น4โมงเย็นของวันถัดไป เหนื่อยมาก

เพิ่งกลับมาจากหาดใหญ่ (จริงๆอาทิตย์หน้าก็ต้องไปอีก) แม้จะมีโอกาสไปหาดใหญ่
แค่ปีละสองสามครั้ง แต่ก็ยังถือว่าไปบ่อยกว่าบ้านพ่อแม่ของตัวเองซะอีก
ไปคราวนี้เจอร้านขนมปังใกล้กับโรงแรมที่พัก (VLน่ะ) เขาทำขนมปังเลียนแบบโรตีบอย
อันเลื่องชื่อที่ส่งกลิ่นพิฆาตอบอวลไปทั่วสยามสแควร์ ลองกินดูก็อร่อยดี ราคาไม่แพง
แต่ยังหอมสู้ของแท้ไม่ได้ เนื้อก็แน่นไม่เท่า นี่ไปแอบถ่ายเขามา ก้อนเบ้อเร่อเลยใช่บ่

เดินหาดใหญ่แบบหวาดๆ กลัวว่าไอ้พวกหัวรุนแรงมันจะมาทำมิดีมิร้ายที่นี่อีก
ในโอกาสครบรอบ 11 กันยายนที่ตึกเวิร์ดเทรดโดนก่อการร้าย
ด้วยการใช้เครื่องบินโดยสารพุ่งชน ตกกลางคืน กลับมาดูสารคดีที่โรงแรม
ก็เผอิญมีเรื่องก่อการร้ายไอ้ตึกนี้พอดี ดูแล้วสงสารคนบนเครื่องบินมาก
ไม่รู้ว่าถ้าเป็นเราตอนนั้นจะทำยังไงดี

กลับมาภูเก็ตดูข่าว เจอเรื่องของการฉายลำแสงขึ้นฟ้าบริเวณตึกเวิร์ดเทรดเดิม
เพื่อเป็นที่ระลึกในเหตุการณ์โหดร้ายช๊อคโลก ดูภาพแล้วรู้สึกสวยซึ้งจริงๆ
แสงไฟที่สาดส่องขึ้นฟ้า ไปสะท้อนกับกลุ่มเมฆข้างบน
ราวกับจะส่งวิญญาณของผู้บริสุทธิ์ (ที่อยู่ใต้รัฐบาลบาป) ขึ้นสู่สวรรค์

เรื่องโรแมนติคนี่ อเมริกาทำได้ดีพอๆกับเรื่องรุกรานแส่กิจการประเทศอื่นจริงๆ