จีรศักดิ์มาอยู่ภาคใต้ ห้อมล้อมไปด้วยคนใต้ และได้ยินภาษาใต้มากว่า 7 ปี
พยายามจะหัดพูด แต่พูดอย่างไรก็ไม่เหมือน แถมถูกเขาหัวเราะเยาะอีก
อย่างไรก็ดี ตามความเห็นของจีรศักดิ์ มีข้อสังเกตเกี่ยวกับภาษาใต้ดังนี้

1. ฟังคนใต้คุยกันนานๆ ไม่ไหว มันขึ้นๆลงปวดหัว ต้องรีบขอยาดม ยาหอม
    มาช่วยบรรเทาอาการมึน (อันนี้เพื่อนที่มาจากบ้านเดียวกับยืนยันในอิทธิฤทธิ์)

2. ภาษาใต้ฟังแล้วรู้สึกแฝงสำเนียงขี้คุยอยู่ในที คือประมาณว่าถ้าใครขี้คุยขี้โอ่
    แล้วใช้ภาษาใต้ประกอบแล้วล่ะก็ ระดับของความขี้โอ่จะสูงปรี๊ดปรอทแตกเลย

3. ภาษาใต้ฟังแล้วยียวนมาก ถ้าจะไปพูดจาหาเรื่องใคร หรือจะไปแหย่รังแตน
    ลองใช้ภาษาใต้ดู จะได้ผลดีนักแล จากที่คาดว่าจะโดน 5 ตื้บ อาจกลายเป็น 10 ตื้บได้

4. ภาษาใต้ไม่เหมาะกับผู้หญิงสักเท่าไหร่ บางคนหน้าตาน่ารักน่าทะนุถนอม
    แต่พอรัวภาษาใต้ปั๊บ ความเป็นหญิงดูจะลดลงไปกว่าครึ่ง

5. ภาษาใต้สำเนียงภูเก็ต เป็นภาษาที่โทนดึ๋งดั๋งแหวกแนวที่สุด ลองมาฝึกพูดกัน
   คำว่า "ห้าแยก" เขาจะพูดกันว่า "ฮ้าแหย๋ะ"  พูดได้ไหม  
    Repeat after me  "ฮ้าแหย๋ะ"  "ฮ้าแหย๋ะ"

นับครบห้าข้อแล้วพอดีกว่า เดี๋ยวถูกคนใต้รุมกระทืบ

อ่านมาเหมือนกับว่าจีรศักดิ์ไม่ค่อยชอบภาษาใต้ แต่ความจริงแล้วเปล่าเลย
มันมีเอกลักษณ์ดีนะ  ในหลายอารมณ์ภาษาใต้ก็ฟังดูน่ารัก และเป็นตัวของตัวเอง 

ลองฟังเพลงนี้สิ เป็นฮิบฮอบสำเนียงใต้ ฮาและมันอย่างแรง
ได้ข่าวว่าเป็นวงของเด็กมัธยมในภูเก็ตแต่งเองเล่นเอง  นับถือในความสามารถเลย
เพลงนี้ให้ห้าดาว ทั้งทำนอง เนื้อร้อง สำเนียง ชนะเลิศ
แต่บางช่วงฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง

ชื่อเพลง "ต่อยกับเพื่อนกูมั้ย(เอ๊าาา..)" โดยวง South Side Phuket

http://www.ijigg.com/songs/V2C7CDGPAD 

ระวัง !! ภาษาที่ใช้ในเพลง เต็มไปด้วยคำหยาบ..
 
ประโยคหลักในเพลงยังติดอยู่ในหู
"มาต่อยกับเพื่อนกูไม๊เอ๊าา......... อย่าทำเป็นหรอยไอ้น้องบ่าว"

ถ้ากดที่ลิงก์แล้วมันตาย (ลิงก์นะ ไม่ใช่ลึงค์) เมลล์มาขอเพลงได้จ้า...

ขออัพเดทมือถือใหม่ ซื้อมาเป็นเครื่องสำรอง เพราะเครื่องหลักที่ใช้อยู่
มันใหญ่มโหรทึกมากๆ ใครเห็นนึกว่าแบกกระติกน้ำไปทำงาน..

 

ระยะนี้บ้าสีฟ้า ไม่รู้เป็นอะไร มือถือใหม่จึงต้องสีฟ้าเท่านั้น
(ในรูปเสื้อยังสีฟ้าเลยเห็นไหม) หาแทบพลิกเกาะภูเก็ต
ในที่สุดก็ได้ Samsung E690 ราคาสบายๆ  4000กว่าบาท
เป็นแบบฝาพับ ในราคานี้มีทุกอย่าง ตั้งแต่กล้อง ถ่ายวีดีโอได้ 
เล่นmp3ได้ มีช่องใส่การ์ดเพิ่มเติม จอด้านหน้าจอสี มีบลูตู๊ดด้วย

ลำดับต่อไปนี้ จีรศักดิ์จะพาไปกินอาหารทะเลที่แพกระชังริมทะเล
ด้วยกล้องของมือถือกิ๊กก๊อกอันนี้กัน ทั้งหมดนี้ถ่ายด้วยมือถือเครื่องนี้นี่แหละ

 

ทริปนี้จีรศักดิ์โดนหลอกไปเสียเงินแท้ๆ  เพราะสั่งกับข้าวกันมโหฬารมาก
ราวกับเจ้านายฝ่ายเหนือจะเสด็จ ลืมถ่ายรูปมาเป็นพยาน
ไปกันสี่คน แต่อาหารเต็มโต๊ะเลย



ร้านที่ไปกินมีชื่อว่า "กระชังบังแกน" อาหารอร่อยแทบสลบ
(กินเยอะจนย้ายกายาไปไหนไม่ได้ ต้องนอนสลบ) บรรยากาศยามเย็น
งดงามน่าหลงใหลมากๆ เขาน่าจะทำแพให้พักแรมด้วย
แต่อย่าเลย ตกดึกจีรศักดิ์อาจเป็นอันตรายกับคนแถวนั้น แฮ่



หลังจากอิ่มแทบอ้วก เรายังไม่หยุดฟุ้งเฟ้อประชดชาติ
คณะของเราไปเดินห้างจังซีลอนแถวหาดป่าตองกันต่อ
ตอนนี้ส่วนของห้างโรบินสันเสร็จแล้ว แต่ก่อนมีแต่คาร์ฟูร์
ถ้าโรงแรมสร้างเสร็จปลายปีนี้ โครงการจังซีลอนจะมโหฬารมาก 
ดีใจจริงๆ มีที่เดินเล่นวันหยุดสุดสัปดาห์แล้ว

ตอนนี้นั่งอัพบลอคตัวเน่าอยู่ เพราะคืนนี้ไม่ได้อาบน้ำ
ที่มอเขาจะหยุดจ่ายน้ำตั้งแต่ 5 ทุ่มของทุกวัน
วันนี้ลืมตัวไปหน่อย นั่งทำโน่นทำนี่ดูนาฬิกา จ๊ากกกกกกส์
เลย 5 ทุ่มแล้ว คืนนี้ก็เลยต้องนั่งเน่าทั้งคืน ไม่ได้ไปนอนที่เตียง
เซ็งเป็ด ขอประชดชีวิตด้วยข้อความต่อไปนี้....

เรียนที่ มอ.ภูเก็ต ทำไมดีอย่างนี้

1. บรรยากาศร่มรื่นไปด้วยแมกไม้ สมกับเป็นสถานศึกษา
2. ที่จอดรถมีเหลือเฟือ เอื้อทั้งนักศึกษา อาจารย์ และบุคลากร
3. น้ำใช้ใสสะอาด ไม่เคยขาดสักเวลา
4. อินเตอร์เนทความเร็วสูงติดจรวด ใช้เนทได้ไม่ว่าจะอยู่ซอกมุมไหน
5. มีลานกว้างให้ทำกิจกรรมได้สารพัด มีลู่วิ่ง ไฟสว่าง ทางสะอาด ปลอดภัยไร้อาชญากรรม

ง่า ทำไมมันตรงข้ามกับความเป็นจริงขนาดนี้...